Strefa Alergii | ABC Alergii

Niebezpieczna plaga. Szara pleśń i reakcje alergiczne

/ 5.

Data publikacji: 2025-11-17
Do przeczytania w 7 minut
Zmora ogrodników i rolników. Za rozprzestrzenianie się szarej pleśni odpowiada niepozorny grzyb, który potrafi zniszczyć całe zbiory. Atakuje nie tylko truskawki, winogrona i pomidory, ale też… nasze drogi oddechowe.

Szara pleśń – co to takiego?

Szara pleśń to choroba roślin wywoływana głównie przez Botrytis cinerea – grzyba z gromady workowców (Ascomycota). Jest on nekrotrofem, co oznacza, że zabija komórki gospodarza i rozmnaża się, pobierając składniki odżywcze z martwych lub obumierających tkanek. Botrytis cinerea jest patogenem bardzo odpornym i skutecznym w infekowaniu roślin. Wytwarza ogromną liczbę zarodników, może atakować wiele gatunków roślin i potrafi przetrwać długi czas w postaci zarodników (konidiów) lub twardych skupisk grzybni (zwanych sklerocjami) [1,2,3].

Grzyb ten rozprzestrzenia się przede wszystkim drogą powietrzną. Zarodniki unoszą się i osiadają na owocach, kwiatach czy liściach, gdzie wywołują nową infekcję. Źródłem zakażenia mogą też być resztki zainfekowanych tkanek roślinnych oraz nasiona [1,2,3].

Patogen powoduje charakterystyczny popielatoszary nalot przypominający meszek. Meszek ten najczęściej pojawia się na owocach, liściach, kwiatach oraz łodygach. Rozwojowi pleśni szczególnie sprzyjają wysoka wilgotność powietrza oraz temperatura w przedziale 5 do 30 stopni (optymalna wynosi 20 stopni) [1,2,3].

Szara pleśń na winogronach

Czy szara pleśń jest szkodliwa?

Grzyby Botrytis cinerea należą do najczęściej występujących patogenów roślinnych na świecie i potrafią wyrządzić ogromne szkody w rolnictwie. Atakują wiele warzyw i owoców, które spożywamy na co dzień – przede wszystkim pomidory, ogórki, truskawki, winogrona i maliny. W efekcie produkty porażone przez szarą pleśń są powszechnie odrzucane przez plantatorów, spedytorów i konsumentów, co generuje znaczne straty ekonomiczne [1,2,3].

Z punktu widzenia zdrowia człowieka Botrytis cinerea nie jest grzybem toksycznym, ponieważ nie produkuje w znaczących ilościach mikotoksyn odpowiedzialnych za zatrucia pokarmowe. Mimo to zaleca się unikanie spożywania owoców i warzyw zaatakowanych przez pleśń, bo w miąższu mogą znajdować się substancje podrażniające żołądek i jelita. Warto też zdawać sobie sprawę z tego, że szara pleśń ma potencjał alergenny i może powodować reakcje u osób uczulonych [5].

Alergia na szarą pleśń

Najczęstszą drogą kontaktu z grzybem Botrytis cinerea jest inhalacja – wdychanie jego zarodników obecnych w powietrzu. Po dostaniu się do dróg oddechowych człowieka mogą wywoływać reakcję alergiczną typu IgE-zależnego, podobnie jak kurz, pyłki roślin czy inne pleśnie.

Najczęstsze objawy alergii na szarą pleśń to:

  • nieżyt nosa – kichanie, wodnisty wyciek z nosa, świąd nosa, zatkanie nosa,
  • zapalenie spojówek – łzawienie, zaczerwienienie, świąd oczu,
  • kaszel, chrypka, podrażnienie gardła,
  • duszności – u osób z predyspozycjami może dochodzić do napadów astmy lub zaostrzeń już istniejącej choroby,
  • w rzadkich przypadkach alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych (związane z przewlekłą ekspozycją na bioaerozole grzybowe) [5,6,8].

Alergia na szarą pleśń

Kto jest najbardziej narażony?

W badaniach naukowych wykazano, że Bortytis cinerea jest najbardziej rozpowszechnionym alergenem u pacjentów uczulonych na pleśń w USA i drugim najbardziej rozpowszechnionym alergenem wśród pacjentów w Danii i Szwecji [6].

Największe ryzyko alergii na szarą pleśń dotyczy osób mających częsty kontakt z zakażonym materiałem roślinnym. Należą do nich pracownicy szklarni i winnic, ogrodnicy, sadownicy, a także osoby zatrudnione w zakładach przetwórstwa owoców i warzyw. W ich miejscach pracy panują warunki sprzyjające rozwojowi Botrytis cinerea – wysoka wilgotność, ograniczona wentylacja i obecność dużej ilości materii organicznej [5].

Badanie przeprowadzone wśród pracowników szklarni w Holandii wykazało, że ok. 4% osób zatrudnionych przy uprawie chryzantem oraz 13,8% pracowników zajmujących się uprawą papryki wykazywało objawy alergii lub dodatnie testy skórne wskazujące na uczulenie na Botrytis cinerea [5]. U tych osób obserwuje się też wyższe wskaźniki astmy zawodowej związanej z ekspozycją na grzyby.

W badaniach wrażliwość na Botrytis cinerea na podstawie punktowych testów skórnych wykazano także u 18% astmatyków i zawsze w połączeniu z uczuleniem na co najmniej jeden inny alergen grzybiczy [4,5].

Szara pleśń jesienią

Nie tylko alergen…

W literaturze naukowej opisano niezwykły przypadek mężczyzny z Japonii, u którego przypadkowo wykryto nietypową zmianę w płucach. Podczas rutynowego prześwietlenia lekarze zauważyli jamisty guzek w prawym płucu, który początkowo wzięto za nowotwór lub infekcję grzybiczą, np. aspergilozę. Po operacyjnym usunięciu fragmentu tkanki i przeprowadzeniu badań mikroskopowych okazało się, że w płucu znajdowała się kolonia grzyba. Analiza genetyczna potwierdziła, że był to Botrytis sp. – grzyb, który zwykle atakuje rośliny (np. owoce i warzywa) i powoduje „szarą pleśń”.

To pierwszy znany przypadek, gdy Botrytis spowodował infekcję płuc u zdrowej osoby. Może być dowodem na to, że szara pleśń potrafi oddziaływać na człowieka nie tylko jako alergen wywołujący reakcje uczuleniowe, ale w wyjątkowych sytuacjach także jako czynnik infekcyjny, zdolny do zasiedlenia tkanek oddechowych [6].

[1] Petrasch S., Knapp S.J., van Kan J.A.L., Blanco-Ulate B., Grey mould of strawberry, a devastating disease caused by the ubiquitous necrotrophic fungal pathogen Botrytis cinerea (2019). Molecular Plant Pathology, 20(6), 877–892. Online: https://bsppjournals.onlinelibrary.wiley.com/doi/10.1111/mpp.12794

[2] Williamson B., Tudzynski B., Tudzynski P., van Kan J.A.L., Botrytis cinerea: the cause of grey mould disease (2007). Molecular Plant Pathology, 8(5), 561–580. Online: https://bsppjournals.onlinelibrary.wiley.com/doi/10.1111/j.1364-3703.2007.00417.x

[3] Cheung N., Tian L., Liu X., Li X., The Destructive Fungal Pathogen Botrytis cinerea – Insights from Genes Studied with Mutant Analysis (2020). Pathogens, 9(11), 923. Online: https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC7695001/#sec4-pathogens-09-00923

[4] Levetin E., Horner E., Scott J.A., Taxonomy of Allergenic Fungi (2016). The Journal of Allergy and Clinical Immunology: In Practice, 4(3), 375–385.e1. Online: https://www.jaci-inpractice.org/article/s2213-2198%2815%2900576-0/fulltext

[5] Juergensen C., Madsen A., Exposure to the airborne mould Botrytis and its health effects (2009). Annals of Agricultural and Environmental Medicine, 16(2), 183–196. Online: https://www.researchgate.net/publication/40846258_Exposure_to_the_airborne_mould_Botrytis_and_its_health_effects

[6] Hashimoto S. i in., A case report of pulmonary Botrytis sp. infection in an apparently healthy individual (2019). BMC Infectious Diseases, 19(1), 684. Online:  https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC6679495/

[7] Esch R. E., Codina R., Fungal raw materials used to produce allergen extracts (2017). Annals of Allergy, Asthma & Immunology, 118(4), 399–405. Online: https://www.sciencedirect.com/science/article/abs/pii/S1081120616302563

[8] Pałczyński C., Pleśnie jako alergen zawodowy (2007). Alergia, 4, 28–32. Online: http://alergia.org.pl/wp-content/uploads/2017/08/Ple%C5%9Bnie-jako-alergen-zawodowy.pdf

[9] Latorre B.A., Rioja M.E., The effect of temperature and relative humidity on conidialgermination of Botrytis cinerea (2002). International Journal of Agriculture and Natural Resources, 29(2), 67–71.